با صلاح الدين ايوبى منعقد ساخت كه به موجب آن آزادى زيارت قبر مسيح براى مسيحيان محفوظ ماند . چهارمين جنگ صليبى : چهارمين جنگ صليبى را اينوكتيوس سوم كه در سال 1198 م . به مقام پاپى رسيده بود ، برپا كرد . ولى جنگ به كلى از مسير اصلى خود منحرف شد . صليبيون كه رهبرانشان بيشتر از اشراف فرانسه بودند ، در سال 1202 م . نزديك ونيز گرد آمدند و براى تأمين قسمتى از مسافرتشان به فلسطين و اندولو را در گرفتن زارا از مجارستان يارى كردند . پاپ از خبر تاراج زارا برآشفت و صليبيون را از اين جهت و به جهت تأخير در عزيمت به فلسطين توبيخ كرد . از كسانى كه در لشكركشى به زارا شركت داشتند ، الكسيوس پسر اسحق دوم امپراتور مخلوع بيزانس بود . صليبيون به اصرار ونيزيها به قسطنطنيه هجوم بردند و آنجا را تاراج كردند . جريان و نتايج شرم‌آور اين جنگ تا حدى سبب واقعهء جانگداز معروف به جنگ صليبى خردسالان شد . بدين معنى كه در سال 1212 م . هزاران تن از خردسالان به رهبرى پسرى خيال‌پرست از روستازادگان فرانسوى به قصد فلسطين در مارسى به كشتى نشستند ، به اين اميد كه خيانت بزرگترها به هدف جنگهاى صليبى را جبران كنند و ليكن ناخدايان بىوجدان آنان را به بردگى فروختند . « 1 » پنجمين جنگ صليبى : مسبب شعله‌ور شدن اين جنگ كه در سال 1217 م . صورت گرفت ، اينوكتيوس سوم بود و هدف او مصر بود كه در آن‌زمان مركز قدرت عالم اسلامى به شمار مىرفت . از سران صليبيون اندراش دوم مجارستان و دوك لئوپولد ششم اطريش و ژان بودند . صليبيون دمياط را تصرف كردند ولى سرانجام به تصرف الملك الكامل در آمد . در خلال جنگهاى صليبى حوادث ديگرى به وقوع پيوست ، از جمله بعد از درگذشت فردريك ، هانرى ششم جانشين او شد و چون در جاه‌طلبى بر پدر فزونى داشت ، در صدد برآمد تا مقام امپراتورى را در خانوادهء خود موروثى كند ، ليكن در سال 1197 م . درگذشت . پس از مرگ هانرى فرزندش فردريك جانشين او شد ، امّا چون بيش از چهارده سال نداشت ، بعضى طرفدار عمويش شدند كه فيليپ نام داشت و جمعى از

--> ( 1 ) . ر ك . آلبرماله ، تاريخ قرون وسطى ، ترجمهء ميرزا عبد الحسين خان هژير .